اس ام اس روز مادر و روز زن ۱۳۹۱

صفحه اصلی » گوناگون » اس ام اس روز مادر و روز زن ۱۳۹۱

انتشار: 09 مه 2012 | کد خبر: 11441 |

اس ام اس روز مادر و روز زن ۱۳۹۱

وقتی بچه زمین می‌خورد، مادر گریه می‌کند؛ وقتی مادر زمین می‌خورد، بچه می‌خندد!

.
.
.
حکایت سپیده
مادر، تو رفیع ترین داستان حیات منی. تو به من درس زندگی آموختی. تو چون پروانه سوختی و چون شمع گداختی و مهربانانه با سختی‌های من ساختی. مادر، ستاره‌ها نمایی از نگاه توست و مهتاب پرتوی از عطوفتت، و سپیده حکایتی از صداقتت. قلم از نگارش شُکوه تو ناتوان است و هزاران شعر در ستایش مدح تو اندک. مادر، اگر نمی‌توانم کوشش‌هایت را ارج نهم و محبت‌هایت را سپاس گزارم، پوزش بی کرانم را همراه با دسته گلی از هزاران تبریک، بپذیر. فروغ تو تا انتهای زمان جاوید و روزت تا پایان روزگار، مبارک باد.

خدا می‌خواست همه جا جلوه کند، مادر را آفرید.
(عربی)
.
.
.
مهربانی پدر از قله فراتر است، مهربانی مادر از اقیانوس عمیق تر است.
(ژاپنی)

.
بهار زندگی
مادر، تو شکوفاتر از بهار، نهالِ تنم را پر از شکوفه کردی و با بارانِ عاطفه‌های صمیمی، اندوه‌های قلبم را زدودی و مرهمی‌از ناز و نوازش بر زخم‌های زندگی ام نهادی. در «تابستان»های سختی با خنکای عشق و وفای خویش، مددکار مهربان مشکلاتم بودی تا در سایه سارِ آرامش بخش تو، من تمامی‌دردها و رنج‌ها را بدرود گویم. با وجود تو، یأس دری به رویم نگشود و زندگی رنگ «پائیز» ناامیدی را ندید. تو در «زمستانِ» مرارت‌های زندگی، چونان شمع سوختی تا نگذاری رنجش هیچ سختی ستون‌های تنم را بلرزاند. مادر، ای بهار زندگی، شادترین لبخندها و عمیق ترین سلام‌های ما، همراه با بهترین درودهای خداوندی، نثار بوستان دل آسمانی ات باد.

احسان به پدر و مادر
یکی از وظایف مهم دینی و اخلاقی ما، احسان به پدر و مادر است. در قرآن کریم، چندین بار احسان به آنان، توصیه شده است. علامه طباطبایی رحمه الله در این باره نگاشته اند: «انیکی به پدر ومادر، پس از یکتاپرستی از واجب ترین واجبات است؛ همان گونه که آزردن پدر و مادر پس از شرک، از بزرگ ترین گناهان است». و در جای دیگری آورده اند: «در چند جای قرآن کریم، خداوند متعال، احسان به والدین را در کنار توحید و نفی شرک آورده است و پس از فرمان به توحید یا نهی از شرک، به احسان نسبت به پدر و مادر فرمان داده است». تأکید قرآن کریم بر احسان به پدر و مادر نشان از عظمت والای مقام آنان، در فرهنگ اسلامی‌دارد.

بزرگ ترین واجب
در قران کریم و روایات اسلامی، درباره نیکی کردن به پدر و مادر سفارش بسیار شده است. قرآن در وصف حضرت یحیی علیه السلام می‌فرماید: «اونسبت به پدر و مادرش نیکوکار بود، و متکبر و عصیان گر نبود». و از زبان حضرت عیسی علیه السلام حکایت می‌کند: «مرا نسبت به مادرم نیکوکار گردانید و جبار و شقی قرار نداد». از این دو آیه برمی‌آید که هرکس به پدر و مادرش نیکی نکند، سرکش و بدبخت است. امیرمؤمنان علی علیه السلام نیز می‌فرمایند: «نیکی کردن به پدر و مادر، بزرگ ترین واجب است».

زیباترین ستاره سپاس
مادر! تو جانانه جام بلای ما را نوشیدی و لباس رنج و محنت ما را پوشیدی، اینک، حریر محبت فرزندانت را بپوش و شربت شهد عشق آنان را بنوش. مادرم، در گرامی‌داشت روزت زیباترین ستاره سپاس را به پاس پاسداری بی کرانت از ما، بر آسمان پرمهرت می‌آویزیم. روزت مبارک باد.

بوسیدن پدر و مادر
بوسه، پیام محبت است؛ شعر ناسروده عشق است؛ تبلور بالاترین تکریم است؛ جلوه عملی عاطفه‌هاست. پدر و مادر بی شمارترین بوسه‌های محبت آمیز را از کودکی نثارمان کردند. اکنون که نهال وجود ما از آن محبت‌ها به پا ایستاده است و درخت زندگی آنان رو به فرسودگی نهاده، باید بهترین محبت‌ها و بی شائبه ترین عواطف را نثارشان کنیم. بوسیدن ابزار این مهر ورزیدن است. امیر مؤمنان علیه السلام فرمودند: بوسیدن پدر و مادر عبادت است.
.
.
نگاه محبت آمیز
«نگاه» مقوله شگفتی است. هر نگاه پیامی‌دارد از این رو در فرهنگ اسلامی‌برخی از نگاه‌ها معصیت است و برخی عبادت. در روایت آمده است: «نگاه مهرآمیز فرزند به پدر و مادر، عبادت است». پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم نیز فرمودند: «درهای آسمان در چهار هنگام به رحمت گشوده می‌شود: هنگامی‌که باران می‌بارد، آن گاه که فرزند به چهره مادر و پدر می‌نگرد، وقتی که در کعبه باز می‌شود و آن زمان که ازدواجی شکل می‌گیرد».

چلچراغ محبت
مادر، صفا و صمیمیت و صداقت، گلابِ گلبرگ‌های وجود توست. عشق و ایمان در پیشانی بلند تو، موج می‌زند. چشمانت چلچراغ محبت است. چشمه‌های مهربانی از چشم‌های تو سرچشمه گرفته است. لب‌هایت پیام آور شادترین، لبخندها و نگاه مهر آشنایت، زلالِ دل نوازترین عاطفه‌هاست. قلب تو، رود همیشه جاری عشق است. از سایه مهربان دست‌هایت گل مهر می‌روید. نسیم، چهره بر گام‌های تو می‌ساید. مادر، روزت مبارک باد.

مادر، کانون عشق
مادر، کانون عاطفه و مهر است و ظرفیت و شکیب کمتری برای تحمل ناگواری‌ها دارد، لطافت طبعش و ضعف طبیعی او از یک سو، و ناتوانی‌های فرساینده ای که از به دنیا آوردن فرزند و دیگر رنج‌ها در او پدید آمده است از سوی دیگر، او را به شدت ناتوان می‌کند. بی شک او شایسته تکریم، نوازش، عطوفت و خدمت است.

غزل لطیف روزگار
ای مادر عزیز، تو بهترین گل واژه هستی، هستی؛ تو غزل لطیف روزگاری؛ تو دیوان محبت‌هایی؛ تو سرود جویباری؛ تو اقیانوس عشقی؛ تو دفتر رنج‌های نامکتوبی. اکنون که من از تو هستی یافته ام جانم فدایت باد!

خدمات جبران ناپذیر مادر
مردی به رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم گفت: «مادرم، سخت پیر شده است و اکنون نزد من زندگی می‌کند. او را بر دوش می‌گیرم و جابه جا می‌کنم. خود به او غذا می‌خورانم و شست و شویش می‌دهم. با این حال، از روی شرم، چهره ام را از او برمی‌گردانم تا بدین گونه او را تعظیم کرده باشم. آیا تلافی خدمات او را کرده ام؟» فرمودند: «نه». در ادامه پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله با برشمردن مشکلات و رنج‌های که مادر در دوران بارداری و طفولیّت فرزند خود تحمل می‌کند علّت این حکم را مورد اشاره قرار می‌دهند.

عطر همه گل ه
یاس‌ها عطرشان را از بوی تن تو به عاریت می‌گیرند. شبنم، گل واژه اشک‌های توست ای شقایق دشتستان صبوری؛ ای هم آغوش پروانه‌ها؛ ای صفای گل سرخ؛ ای نرگس عشق؛ ای اقاقیای محبت؛ تو شمیم گل محمدی و رایحه گل نسترنی. مادر، تو از همه گل‌ها زیباتر و از همه آنها خوش بوتری، در سالروز یاد تو، عطر همه گل‌های شکفته را نثار وجودت می‌کنم.

سرو سایه گستر زندگی
مادر، تو کتاب همیشه گشوده ایثاری. تو در مزرعه زندگی مان بذر سپیده و مهر می‌کاری. تو چون آسمان زلالی و چون باران بخشنده. مادر قامت تو قیامت عشق است. ای سرافرازترین سر و سایه گستر زندگی ام. در وصف تو، کلمات عقیمند و واژگان محدود. ای خوب ترین، ای رئوف ترین سرچشمه مهربانی‌ها، ای ساکن کوی مهتاب، ای آب و آیینه و آفتاب، نام بلندت جاودان و کتاب وجودت به شیرازه امن و امان خداوندی استوار و تلاش بی شائبه ات در بارگاه الهی پذیرفته باد.
شگرفی عشق
همه می‌شناسیمش؛ همو که با شکوه مهرش عشق را معنایی دیگر می‌بخشد و قلبش وسعت بی انتهای صبر و مهربانی است و شانه‌های پرصلابتش مأمن مهر و صفا، و چشم‌های پرفروغش سرچشمه احساس و گذشت است. مادر، مهر کیشی است که با شمع وجودش به محفلمان روشنی می‌بخشد و با گلخند محبت اش رنگ غم را از چهره مان می‌زداید و تبسمی‌از شادمانی بر دل‌هایمان می‌نشاند و با دستان پر سخاوتش، چتری سایه گستر ساخته است تا هیچ سختی را حس نکنیم. او به را ستی تندیس همه خوبی‌هاست.

نیکی به پدر و مادر پس از مرگ
پدر و مادر ما، پس از مرگ، بی نواتر و نیازمندتر از همیشه اند. دستشان کوتاه گشته و فرصت عمل برای آنان تمام شده است و چشم به راه احسان ما هستند. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم فرمودند: «سرور نیکوکاران، در روز قیامت، مردی است که پس از مرگِ پدر و مادرش به آنان، نیکی کرده باشد».
مردی درباره نیکی کردن به پدر و مادر، پس از مرگ، از حضرت رسول صلی الله علیه و آله وسلم سؤال کرد. حضرت این وظایف را معین کردند: ۱٫ نماز خواندن برای آنان؛ ۲٫ آمرزش خواستن برای آنان؛ ۳٫ وفا کردن به پیمان‌هایشان؛ ۴٫ بزرگداشت دوستان آنان.
.
.
بر مزار تو
مادر، می‌خواهم با اشک‌هایم، گلی بپرورم به رنگ خون دل و به قامت هزاران دریغ و آه، و روز مادر، بر مزارت گذارم. مادر، در این روز، آهم را بنگر و دریغم را شاهد باش. هنوز باور ندارم که تو رفته ای. هنوز دست احساس تو را حس می‌کنم. تو زنده ای!
.
.
زیارت قبور پدر و مادر
یکی از سنت‌های اسلامی، زیارت قبر پدر و مادر است. عمل به این سنت، هم پیوند با پدر و مادر را پس از مرگ نگاه می‌دارد و هم یکی از شیوه‌های احسان و نیکی کردن به پدر و مادر است؛ به ویژه اگر زائر قبور، برای آنان از خداوند، درخواست آمرزش کند و به قرائت قرآن پردازد.
عاشقانه ترین غزل
مادر، تو کتاب نامکتوب مرارت‌هایی، تو دیوان محبت‌هایی، تو ناب ترین واژه شعر خلوصی؛ تو بلندترین داستانِ حماسیِ ایثاری. ای قصیده بلند عشق؛ ای عاشقانه ترین غزل؛ ای مثنوی رنج‌ها؛ تو بیت الغزل از خودگذشتگی هستی؛ تو قافیه احساس قلب منی؛ تو منظومه بلند فضیلت‌هایی تو بهترین بیت رباعی محبتی.
مادر، شعر وجود تو را، واژه واژه می‌نوشم و رعناترین غزال غزل‌هایم را به سویت روانه می‌کنم. دو بیتی‌های احساسم را همراه با شادمانه ترین ترانه فصل‌های زندگی ام، نثار دل بهاری ات می‌کنم. ای بهترین شعر زندگی، روزت مبارک باد.

.
حکایت
وقتی به جهل جوانی بانک بر مادر زدم، دل آزرده به کنجی نشست و گریان همی‌گفت: مگر خُردی فراموش کردی که دُرْشتی می‌کنی؟
چه خوش گفت زالی به فرزند خویش چو دیدش پلنگ افکن و پیل تن
گر از عهد خُردیت یاد آمدی که بیچاره بودی در آغوش من
نکردی درین روز بر من جفا که تو شیر مردی و من پیر زن

.
زلال هرچه عشق
مادر! تو پروانه دشت ایثاری؛ شمع فروزان محفل مایی؛ تو عطر خوش بوی همه گل‌هایی. در ژرفای دیدگانت، رودی از محبت موج می‌زند و دستان مهربانت سهمی‌از سخاوت آفتاب دارد. تو چون دریا بی دریغ، پایان نداری. تو زمزمه هرچه محبتی؛ عطر هرچه رازی؛ زلال هر چه عشقی؛ تو بلور شفاف خلوصی؛ وسعت بی کران مهربانی و صبری.
من لطافت نسیم، سیپدی سپیده، نستوهی کوه و صداقت آیینه را در تو می‌نگرم. مادر، گلبرگ‌ها بر دستانت بوسه می‌زنند؛ دریاها به تو غبطه می‌خورند؛ بادها نام تو را تا عرش خدا می‌برند؛ و ملکوتیان بر تو درود می‌فرستند. خدا بهشتش را به زیر پای تو می‌بخشد. تو به راستی شکوه مندترین واژه شگرف آفرینشی.

مادر در نگاه دیگران
فساد مادر، با فساد نسل برابر است.
(ساموئل اسمایلز، نویسنده اسکاتلندی)
.
.
.
مادر با یک دست گهواره، و با دستی دیگر جهان را تکان می‌دهد.
(ناپلئون بناپارت، امپراطور فرانسوی)
.
.
.
کودک، مادرش را از لبخندش می‌شناسد.
(ورژیل، شاعر رومی)
.
.
.
اگر فرزند، مار هم باشد، باز مادر او را به سینه اش می‌چسباند.
(عربی)
..
.
.
وقتی بچه زمین می‌خورد، مادر گریه می‌کند؛ وقتی مادر زمین می‌خورد، بچه می‌خندد!
(افریقایی)
.
.
.
شعر زیبای محبت مادر
بی محبت مادر/ یک قنات بی آبم
مثل راه بی مقصد / مثل عکس بی قابم
بی محبت مادر / از شکوفه‌ها دورم
یک کبوتر بی بال / یک چراغ بی نورم
بی محبتِ مادر / چون لبان بی لبخند
ساکتم و غمگینم / مثل بلبلی در بند
بی محبت مادر / در دلم صفایی نیست
از بهار در قلبم / هیچ رد پایی نیست