عکس دیدارم با رهبری منتشر شد آنتن خانه ام را شکستند

صفحه اصلی » گوناگون » عکس دیدارم با رهبری منتشر شد آنتن خانه ام را شکستند

انتشار: 23 مه 2012 | کد خبر: 12156 |

عکس دیدارم با رهبری منتشر شد آنتن خانه ام را شکستند

در سینما عرصه بی‌ در و پیکری درست کرده‌اند؛ مدیران، محافظ کار شده‌اند و ریسک نمی‌کنند که برخی جریانات منحرف را حذف کنند.

به گزارش اخبارگو به نقل از دانشجو؛ بعد از پی گیری هایی که برای آمدن رضا توکلی انجام دادیم بالاخره با لبخند و خوش رویی وارد خبرگزاری ما شد.

بعد از کلی خوش و بش که الحق اخلاق خوب و روحیه شادش اجازه نداد گذر زمان را متوجه شویم؛ از دغدغه های دانشجویی اش گفت و این که بارها خبرگزاری ها و نشریه هایی برای مصاحبه به سراغش رفتند و نپذیرفته.

اول بحث چند بار تاکید کرد که دانشجویان را چه قدر دوست دارد و به خاطر دانشجویی بودن این جا حاضر به مصاحبه شده؛ خیلی خوب و راحت حرف ها و گلایه هایش را طرح کرد …

چند بار ریاضی را در دبیرستان رفوزه شدم/بهترین خاطرات نوجوانی‌ام در مسجد محلمان شکل گرفت

من در خانواده متوسط درجه پایین در مشهد به دنیا آمدم، به خاطر کار پدرم به تهران آمدیم و سمت امیریه زندگی کردیم. از همان ابتدا به موسیقی علاقه داشتم و به دلیل اینکه خانواده با این مقوله مخالف بودند، یواشکی به دنبال موسیقی رفتم و از هشت سالگی احساس کردم ریتم را می‌شناسم و می‌توانم با دستانم بنوازم.

از همان ابتدا احساس کردم می‌توانم بازی کنم، دیکته و ریاضی‌ام در دبیرستان ضعیف بود و چند بار رفوزه شدم، اما همیشه نمره انشایم بالای ۲۰ بود؛ چرا که تصویری می‌نوشتم و بسیار به این مقوله علاقه‌مند بودم. خاطرم هست در آن زمان در کنار کار موسیقی مسجدم را هم می‌رفتم و همیشه خودم را به نماز جماعت می‌رساندم نمی‌خواهم شعار بدهم اما من در مسجد خیلی چیزها یاد گرفتم.

در تظاهرات های قبل از انقلاب به خاطر فیلم برداری هایم توسط رژیم دستگیر شدم

مسجدهای آن موقع گردهمایی‌های عاشقانه بین بزرگان بود و وابستگی‌های اعتقادی من به خاطر بخشی از خاطرات مسجد دوران کودکی است.

الان آدم می‌ترسد از اینجور حرف‌ها بزند، متاسفانه در فضای هنری جریانی را راه انداختند که درخور و شان مردم نیست و به محض اینکه حرفی راجع به اعتقادات زده شود گروهی بر علیه آدم جبهه می‌گیرند.

خاطرم هست بعد از اینکه وارد نیروی هوایی شدم به دنبال فیلمبرداری رفتم و در بسیاری از تظاهرات‌های قبل از انقلاب فیلمبرداری می‌کردم چند بار من را دستگیر کردند و حسابی کتکم زدند من این خاطرات را برای کسی تعریف نکرده‌ام چرا که دنبال امتیاز و یا مزیتی نیستم.

با شهید بابایی همسنگر بودم/در جنگ موجی شدم

بلافاصله بعد از جنگ در امیدیه اهواز به کار فیلمبرداری پرداختم و چون من آدم شاد و خندانی بودم در جبهه خاطرات خوبی برایمان رقم می‌خورد.

اتفاق مهمی که در جنگ برایم رخ داد همسنگری با شهید بابایی، تیمسار رستمی و تیمسار اردستانی بود.

آن روزها ما لحظات شیرینی را با هم گذراندیم؛ من فیلم‌های زیادی از شهید بابایی دارم و بارها ایشان را خنداندم.

جزء اولین کسانی بودم که بعد از شهادت شهید بابایی به بالای سرش در سردخانه رسیدم و از این صحنه ها فیلمبرداری کردم.

آخرین لحظه‌هایی که در جبهه در حال کار خبری بودم، هواپیمایی از روی سرم رد شد و باعث شد چند صباحی موجی شوم و در بیمارستان بستری شدم.

موجی شدنم برای بچه‌ها خنده‌دار و جذاب بود. چرا که بچه‌ها به من می‌گفتند موجی شیرین شدم و در ایام مریضی بچه‌ها را می‌خنداندم.

چوپان اصحاب کهف را قسم دادم به شرطی نقشت را بازی می کنم که در آن دنیا من را شفاعت کنی

من از آن دسته بازیگرانی هستم که وقتی نقشم را بازی می‌کنم آن نقش را از ذهن پاک می‌کنم. اما برخی نقش‌ها سالیان سال به همراه من باقی می‌ماند.

در مذاکراتی که با آقای سلحشور و شورجه در فیلم اصحاب کهف رخ داد؛ چند نقش برای من در نظر گرفته شد. اما وقتی شنیدم نقش چوپان اصحاب کهف را به من دادند دو رکعت نماز خواندم. نمی‌توانم احساس آن شب را بیان کنم چرا که اشک در چشمانم حلقه می‌زند.

با خدا درد و دل کردم که خدایا من خودم را به تو سپردم و بزرگترین درخواستم از خدا این بود که «آنتونیوس چوپان» را که بازی می‌کنم فردای قیامت به داد من برسد. از او شفاعت خواستم و خواستم که من را با چوپان اصحاب کهف محشور کند.

من به این معتقدم که فیلم‌هایی همچون امام علی(ع) و فیلم‌های تاریخی که راجع به شخصیت‌های صدر اسلام است قسمت و تقدیر است که برای هر کسی در طول بازیگری اتفاق می‌افتد. به همین دلیل روز قیامت هیچ نقش دیگری از من شفاعت نخواهد کرد مگر همین نقش.

تنها جنبه ای که سینما ندارد اسلامی بودن است/یک سال است بیکارم و فیلم بازی نکرده ام

مسئولین و مدیرها خوراک فرهنگی که در جامعه وارد می‌کنند مانند نقش یک پدر در خانواده است. بزرگترین مشکل فرهنگی ما مسئله‌دار بودن مدیران ما است.

انقلابی صورت گرفته که خالص اسلامی بوده تنها جنبه‌ای که در فرهنگ سینما و خصوصاً صدا و سیما بهش پرداخته نمی‌شود همین اسلامی بودن است.

نمی‌خواهم سیاه نمایی کنم اما اگر نجنبیم قافله را باخته‌ایم؛ اگر از نگاه شما من هنرمند متعهدی هستم باید بگویم که یک سال است کار نکرده‌ام و خانه‌نشین شده‌ام و از روی بیکاری فیلمنامه نوشتم.

فشار اقتصادی باعث می شود بازیگر فیلم درجه پایین بازی کند/فرزندان مسئولین وزارت ارشاد متعهد هستند؟

در سینما عرصه بی‌در و پیکری درست کرده‌اند، مسئولان و مدیران ترسو محافظ کار شده‌اند و ریسک نمی‌کنند که برخی جریانات منحرف را از سینما حذف کنند.

من بازیگر وقتی چهار کار ناشایست را رد می‌کنم به دلیل فشار اقتصادی مجبور می‌شوم کار پنجم را قبول کنم. چرا این اتفاق در سینما رخ داده ما مشکل برنامه‌ریزی داریم؟ باید خط اسلامی و انقلابی بودن فرهنگ مشخص شود. وقتی بدانیم که هنرمند متعهد کیست دیگر به دسته غیرمتعهد پر و بال نمی‌دهیم.

آیا فرزندان مسئولین وزارت ارشاد متعهد هستند؟ به چه متعهد هستند؟ به اعتقادات مذهبی؟ این تعهد بخشی به مسائل اسلامی مربوط می‌شود چون کشور اسلامی است، بخشی از این مقوله به چگونه بار آمدن مسئولین است؛ اینکه مدیر از کجا آمده چه انگیزه‌ای دارد چه بستری را باید آماده کند و رسالتش چیست.

مسئولین با اشتباهاتشان در آسیاب دشمن آب می‌ریزند/سینما جای چند بازیگر ژیگول شده است

دانش آموزان و دانشجویان ستون‌های سیاسی و اقتصادی مملکت ما هستند این مسئولین باید به این قشر از مردم پاسخگو باشند. الان در فضای هنری و در فضای کلی مردم بی‌تفاوتی گریبانگیر شده.

دانشجویی که مدرک گرا باشد و دیگر به مسائل اجتماعی و اقتصادی اهمیت ندهد فاجعه است. مسئولین با اشتباهاتشان در آسیاب دشمن آب می‌ریزند.

چرا هنرمندان متعهد در فضای سینما کم‌رنگ شده اند، ما در جنگ توانستیم با آن همه مشکلات و آن همه شهید پیروز شویم اما چرا نمی‌توانیم در برابر مسائل فرهنگی مقاومت کنیم.

سینما جای چند بازیگر ژیگول شده است که مدام از این کار به آن کار می‌روند و فیلم‌هایی را به خوراک مردم می‌دهند که در شان آنها نیست.

چرا به دستورات رهبری در فضای فرهنگی عمل نمی شود؟

مقام معظم رهبری سینماگرها را دعوت می‌کنند و یک سری مطالبه می‌کنند؛ اما چرا مسئولین به حرف آقا گوش نمی‌کنند و بعضاً در ظاهر ادای گوش کردن را درمی‌آورند.

رهبری این قدر تاکید کردند که سینماگرایان باید اتفاق بزرگی در مملکت به وجود بیاورند اما عملی که شایسته بود صورت نگرفت؟

در زمان جنگ ما درگیر مسائل اقتصادی و سیاسی بودیم و از فرهنگ غافل شدیم الان وقتی رهبری تاکید می‌کند که نفوذ دشمن از طریق فرهنگ اتفاق می‌افتد باید کاری کرد.

در فضای سینما باید به متولیان سینما پرداخته شود که فیلم‌های گیشه‌ای ساختند و ذائقه جوان ومخاطب را پایین آوردند.

مسئولین باید شجاع باشند و پای همه چیز بایستند. من حرف شیخ طادی را که در مصاحبه با خبرگزاری شما مقصر این امر را دولت‌های سرمایه‌ای دانسته بود قبول دارم چرا که شروع جریان انحرافی در سینما در همان دولت‌های سرمایه‌ای اتفاق افتاد.

تقلید از ماهواره نشان از جهان بینی ضعیف مسئولین دارد

در فضای الان صدا و سیما بازی را باخته؛ چرا که درصدد نیست برنامه‌ای جذاب بسازد، مسئولین بی‌خودی می‌گویند سریال‌های اخیر دیده شده در حالی که من بازیگر در جامعه هستم معتقدم این سریال‌ها مورد رضایت مخاطبین نبوده است.

هیچ ابداع و نوآوری در فضای اجرا و برنامه‌های تلویزیونی وجود ندارد.

الان نگاه کنید تلویزیون فیلم‌هایی ساخته که از ماهواره‌ها تاثیر گرفته‌اند و خواسته‌اند تقلید بکنند. این نشان دهنده جهان‌بینی ضعیف مسئولین است اگر جهان بینی درستی وجود داشت فیلمساز مانند یک جراح غده آسیب‌های اجتماعی را در جامعه پیدا می‌کرد و دولت وظیفه داشت به این جراحی کمک کندتا این مسائل حل شود.

چون عکسم در دیدار با رهبری منتشر شد آنتن خانه من را شکستند

برای جریانی که در فضای سینما هنری هنرمندان مذهبی را تحت فشار قرار می‌دهند بسیار متاسفم! من در آژانس وقتی نشستم به من با متلک می گویند چفیه حضرت آقا خوب بود؟ به من می‌گویند شما هم؟ روی ماشین من با برگه‌ای نوشتند خجالت دارد با ده نمکی بازی می‌کنی.

خانم هنگامه قاضیانی بعد از هدیه جشنواره فجر این هدیه را به شهدای مملکت تقدیم کردند. شهدایی که از جوانی و جانشان برای ما گذشتند؛ آن وقت برعلیه قاضیانی جریان درست می‌کنند و ایشان را تحت فشار قرار می‌دهند.

این جریان دارد هنرمندان مذهبی را از درون متلاشی می‌کند چه کسی باید جواب گو باشد.

من نزد حضرت آقا رفتم و چون عکسم در دیدار با ایشان منتشر شد؛ آنتن منزل من را شکستند و در خیابان به من متلک می‌گفتند.

چرا مسئولین از جریان هنری هم سوی انقلاب حمایت نمی کند؟/آیا ما باید در خیابان مورد اهانت قرار بگیریم؟

چه فحش‌هایی که در جامعه به من ندادند! آیا ما نباید در جامعه مصونیت داشته باشیم چرا این کارها را با ما می‌کنند.

چون فیلمی بازی کرده‌ایم که در جهت اهداف انقلاب بوده؟ اگر بنا باشد که از یک طرف تحت فشار قرار بگیریم و مسئولین هم از جریان هنری همسوی انقلاب اسلامی دفاع نکنند پس لابد باید از گرسنگی بمیریم.

آیا این حق است؟ امثال خانم قاضیانی را باید مورد حمایت قرار داد تا این جریان در فضای هنری الگو شود، امثال من دیگر جرات نمی‌کنند جایی حرف بزنند و در حرف‌هایشان بگویند که به عنوان مثال رهبری به فلان مسئله اشاره کردند.

این افرادی که مارا تحت فشار قرار می‌دهند ادای روشنفکری در می‌آورند و این همان جنگ نرم و رسانه‌ای است که از طریق فشارهای این چنینی برای ما رخ داده است.

همین ادا را در فضای انتخابات بر علیه جریان متعهد هنری بر علیه امثال من راه انداخته‌اند اگر مسئولین حمایتی نکنند فرهنگ ما نابود خواهد شد.