به گزارش اخبارگو به نقل از شرق: شصت و پنجمین دوره جشنواره «کن»، یکشنبه شب با تقسیم جوایز بخش اصلی جشنواره در میان فیلم‌هایی از سینمای اروپا و به‌ویژه برندگان دوره‌های پیشین به پایان رسید و میشاییل هانکه آلمانی-اتریشی برای بار دوم توانست نخل طلای کن را از آن خود کند. «میشاییل هانکه»، فیلمساز ۷۰‌ساله متولد مونیخ آلمان که در اتریش زندگی می‌کند -برنده نخل طلای سال ۲۰۰۹ جشنواره کن برای «روبان سفید» و همین‌طور جایزه بهترین کارگردانی این جشنواره در سال ۲۰۰۵ برای «پنهان» و جایزه بزرگ هیات داوران سال ۲۰۰۱ برای «معلم پیانو»- امسال با فیلم «عشق» (Amour) بار دیگر نخل طلای کن را از آن خود کرد و به جمع معدود فیلمسازان برنده دو نخل طلا –فرانسیس فورد کاپولای آمریکایی، امیرکوشتوریتسای بوسنیایی، بیل آگوست دانمارکی، شوهی ایمامورای ژاپنی و دو برادر بلژیکی، لوک و ژان پی یر داردن – پیوست. (آلف شوبرگ سوئدی نیز در سال‌های ۱۹۴۶ و ۱۹۵۱ برنده «جایزه بزرگ جشنواره کن» شده بود که معادل نخل طلای این روزها محسوب می‌شد). فیلم فرانسه‌زبان «عشق» داستان زن و شوهری سالخورده است (با بازی ژان لویی ترنتینیان ۸۱‌ساله و امانوئل ریوا ۸۵ساله) که بعد از مبتلا شدن زن به بیماری، عشق میان آنها به محک آزمون گذاشته می‌شود. بسیاری از منتقدان این فیلم را ستودند و حتی «شاهکار» خواندند و زمزمه شایستگی هانکه برای دریافت نخل طلا از روزهای میانی جشنواره که این فیلم به نمایش درآمد و حتی پیش از آن، بر سر زبان‌ها بود. در مراسم اهدای جایزه جشنواره کن هر دو بازیگر سالخورده همراه با کارگردان به روی صحنه رفتند و هانکه جایزه نخل طلای خود را به همسرش که ۳۰ سال با او زندگی کرده است، اهدا کرد. وی در نطق هنگام دریافت جایزه‌اش گفت: «این فیلم تصویرکننده قولی است که ما (هانکه و همسرش) به هم دادیم تا اگر هر یک از ما خودمان را در شرایطی مشابه آنچه در فیلم تشریح شد، دیدیم چنین رفتار کنیم.» ژان پل گولتیه، طراح مد و از اعضای هیات داوران بخش مسابقه اصلی جشنواره به ریاست نانی مورتی ایتالیایی، به نمایندگی از هیات داوران سخنانی ایراد کرد و گفت که ریوا و ترنتینیان «بزرگ‌ترین عواطف» را در میان همه فیلم‌هایی که او دیده است، در این فیلم به نمایش گذاشته‌اند.

اما جوایز بازیگری جشنواره کن به این دو بازیگر نرسید. مدس میکلسن سوئدی ۴۶‌ساله که در تریلر روا‌ن‌شناختی «شکار» توماس وینتربرگ نقش یک متهم بیگناه به کودک‌آزاری را ایفا کرده است، برنده جایزه بهترین بازیگر مرد شد و دو بازیگر جوان رومانیایی فیلم «پشت تپه‌ها» به کارگردانی کریستین مونگیو به نام‌های کاسمینا استراتان و کریستین فلوتور جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره کن را دریافت کردند. همچنین کریستین مونگیو رومانیایی –برنده نخل طلای کن ۲۰۰۷ به عنوان سازنده «چهار ماه، سه هفته و دو روز»- برای نوشتن فیلمنامه «پشت تپه‌ها» درباره یک راهبه و دوست او که قربانی یک مراسم مرگبار «جن‌گیری» می‌شوند، جایزه بهترین فیلمنامه را به خود اختصاص داد. تنها غیراروپایی برنده جایزه بخش مسابقه اصلی این دوره جشنواره کن، کارلوس ریگاداس مکزیکی بود که او هم برای ساختن یک فیلم عملا اروپایی با عنوان «نور پس از تاریکی» محصول مشترک فرانسه، آلمان، هلند و مکزیک جایزه بهترین کارگردانی را دریافت کرد.

ریگاداس ۴۱ساله، پیش از این نیز در سال ۲۰۰۷ با فیلم «نور خاموش» برنده جایزه ویژه هیات داوران و در سال ۲۰۰۲ با «ژاپن» برنده دوربین طلایی شده بود. دیگر برنده این دوره از جوایز کن ماتئو گارونه ایتالیایی سازنده «واقعیت» بود -درامی درباره به جنون کشیده شدن پدر یک خانواده در عطش تبدیل شدن به ستاره برنامه زندگی واقعی تلویزیونی که یک آدمکش مافیایی زندانی در نقش اصلی آن بازی کرده است. ماتئو گارونه که در سال ۲۰۰۸ با درام مافیایی «گومورا» برنده جایزه بزرگ هیات داوران شده بود، بار دیگر برای «واقعیت» جایزه بزرگ موسوم به «گرن پری» را دریافت کرد. این جایزه را لیلا حاتمی، بازیگر فیلم «جدایی نادر از سیمین» به فیلمساز ایتالیایی اهدا کرد. یکی دیگر از دلایل حضور حاتمی در کن نمایش فیلم «آشنایی با لیلا» اولین ساخته عادل یراقی در کن است. این فیلم با بازی لیلا حاتمی و بهاره رهنما و عادل یراقی براساس فیلمنامه عباس کیارستمی و یراقی در بازار فیلم کن امسال توسط شرکت دریم‌لب عرضه شد. حاتمی در هنگام اهدای جایزه قطعه شعری به زبان فرانسه خواند و نام برنده را اعلام کرد. جایزه ویژه هیات داوران نیز نصیب «سهم فرشتگان» کن لوچ انگلیسی شد که در سال ۲۰۰۶ با فیلم «بادی که ساقه‌های جو را می‌لرزاند» برنده نخل طلای کن شده بود. لوچ ۷۵‌ساله با ۱۱ بار نامزدی برای دریافت نخل طلا، رکورددار نامزدی جوایز کن است.

به این ترتیب آمریکایی‌ها که امسال با داشتن هفت فیلم از وس اندرسن، جف نیکولز، جان هیلکوت، لی دنیلز، دیوید کراننبرگ، اندرو دومینیک (استرالیایی) و والتر سالس (برزیلی) احساس می‌کردند که در جشنواره پرقدرت ظاهر شده‌اند، بزرگ‌ترین ناکامان جشنواره بودند و سینمای آسیا نیز که با دو فیلم از کره‌جنوبی و یک فیلم از ژاپن به کارگردانی عباس کیارستمی در دوره شصت و پنجم حضور داشت، کاملا بی‌نصیب ماند و خاورمیانه با تک‌فیلم «بعد از نبرد» یسری نصرالله از مصر نیز دستاوردی از جوایز نداشت.
در بخش‌های غیر از مسابقه اصلی جشنواره شصت‌و‌پنجم کن، یک کارگردان مکزیکی دیگر به نام میشل فرانکو برای ساختن فیلم «پس از لوسیا» برنده جایزه اول بخش نگاه خاص شد و هیات داوران این بخش به ریاست تیم راث، بازیگر و فیلمساز بریتانیایی، جایزه دوم را به «غروب بزرگ» به کارگردانی بنوآ دلپین و گوستاو دوکرورن از فرانسه اهدا کرد و جایزه ویژه‌ای را نیز برای «بچه‌های سارایوو» به کارگردانی خانم آیدا بگیچ از بوسنی (نویسنده و کارگردان فیلم «برف» که به عنوان محصول مشترک سال ۲۰۰۸ با ایران ساخته شد و دو سیمرغ بلورین بخش بین‌المللی جشنواره فجر را هم دریافت کرد) در نظر گرفت.

در بخش نگاه خاص همچنین دو خانم بازیگر به نام‌های سوزان کلمنت برای ایفای نقش در «هرگونه لارنس» از کانادا و امیلی دکوئن برای بازی در «عشق بی‌دلیل» از بلژیک جوایز بهترین بازیگری را دریافت کردند. در بخش هفته منتقدان «اینجا و آنجا» ساخته آنتونیو مندز اسپرازا محصول مشترک اسپانیا، آمریکا و مکزیک برنده جایزه بزرگ شد و «آخرین آمبولانس سوفی» محصول آلمان، بلغارستان و کرواسی به کارگردانی ایلیان متف جایزه «فرنس ۴ ویژنری» این بخش را به خود اختصاص داد. در بخش دو هفته کارگردانان فیلم «نَه» محصول مشترک شیلی، آمریکا و مکزیک به کارگردانی پابلو لارن برنده جایزه بهترین فیلم و جایزه «هنر سینما» شد. فدراسیون بین‌المللی منتقدان نیز جوایز فیپرشی خود را به «جانوران حیات وحش جنوب» ساخته بن زیتلین از آمریکا در بخش نگاه خاص و «در مه» سرگئی لوزنیتسا، فیلمساز روس- اوکراینی که در بخش رقابتی اصلی حضور داشت و «خودداری» رشید جیدانی از فرانسه در بخش دوهفته کارگردانان اهدا کرد.