قیمت بالای گلکسی s8 در تولید
قیمت و هزینه تولید گلکسی S8 گفته است که هزینه ......
فضایل معتبر یا غیر معتبر حضرت ابالفضل علیه السلام
اخبارگو : عبّاس فرزند برومند امیرالمومنین علیهماالسلام، در کلام حضرات معصومین علیهم السلام، به ایثار، تیزبینى، استوارى در ایمان، جهاد عظیم، آزمایش نیکو و داشتن جایگاه رَشکآور در قیامت، ستوده شده است.
به گزارش سرویس فرهنگی صراط این قهرمان شکوهمند قیام کربلا و پشتیبان شکست ناپذیر اباعبد اللّه علیه السلام، در اوج تنهایى امام علیه السلام و در راه رساندن آب به کامهاى خشکیده کاروان حسین علیه السلام، شهدِ شهادت نوشید.
غم شهادت او، بر امام حسین علیه السلام بسى گران آمد، بدان گونه که در کنار قامت خونینش، از سرِ سوز، در سوگ آن عزیز از دست رفته فرمود:
« الْآنَ انْکَسَرَ ظَهْرِی وَ قَلَّتْ حِیلَتِی» ؛ اکنون، پشتم شکست و چارهام، ناچار شد.[۱]
عبّاس علیه السلام، در هنگام شهادت، ۳۴ سال داشت.[۲] بنابراین، در حدود سال ۲۶ هجرى به دنیا آمده است. در «زیارت ناحیه مقدّسه»، درباره او آمده است:
السَّلامُ عَلَى العَبّاسِ ابنِ أمیرِالمُۆمِنینَ، المُواسی أخاهُ بِنَفسِهِ، الآخِذِ لِغَدِهِ مِن أمسِهِ، الفادی لَهُ الواقِی، السّاعی إلَیهِ بِمائِهِ، المَقطوعَهِ یَداهُ ؛ سلام بر عبّاس، فرزند امیر مۆمنان؛ از خود در گذرنده با جان براى برادر، برگیرنده از دیروزش براى فردایش، فدایىِ او، نگهدارنده، کوشنده براى رساندن آب به او، و کسى که دستهایش بُریده شد.[۳]
گفتنى است که در شمارى از منابع متأخّر، مطالبى در باره ابوالفضل العبّاس علیه السلام گزارش شده است که پژوهشگران پژوهشگاه دارالحدیث پس از تحقیقات و مراجع به منابع کهن و معتبر به این نتیجه رسیده اند که پاره ای از این گزارشها در منابع قابل استناد، دیده نمىشود که لازم است گویندگان و نویسندگان در نقل این مطالب دقت لازم را بنمایند. برای نمونه:
در «معالى السبطین» آمده است:
آن هنگام که شبِ بیست و یکم ماه رمضان شد و على علیه السلام در آستانه مرگ قرار گرفت، عبّاس علیه السلام را به سینه چسبانْد و فرمود: «فرزندم که چشم من در قیامت، با تو روشن خواهد شد! فرزندم! هنگامى که روز عاشورا شد و وارد شریعه شدى، مبادا آب بنوشى، در حالى که برادرت حسین، تشنه است!».
خداوند، عبّاس را رحمت کند! بى هیچ تردیدى، ایثار کرد و آزمایش [نیکویى] شد و خود را فداىِ برادرش کرد تا آن که دستانش قطع شد و خداوند عز و جل به جاى آنها، دو بال برایش قرار داد که با آنها، همراه فرشتگان در بهشت، پرواز مىکند، همان گونه که براى جعفر بن ابى طالب، قرار داد. نیز در «کتاب شعشعه الحسینى» آمده است:
جناب امیرمۆمنان علیه السلام خلوت نمودند. حسنین علیهماالسلام و زینب علیهاالسلام و امّ کلثوم علیهاالسلام را طلب فرمود و دست مبارک بر سر و روىِ ایشان کشید و به شدّت مىگریست و ایشان هم مىگریستند، به نوعى که سایر اولاد آن حضرت [که] در بیرون خانه بودند، بىاختیار، داخل خانه شدند و مىگریستند. پس حضرت امیر المۆمنین علیه السلام گرفت دست امام حسن علیه السلام را و به امانت سپرد فرزندان خود را به آن بزرگوار. پس نظر فرمود به عبّاس علیه السلام. دید گریه او از همه شدیدتر است. پس او را به نزد خود، طلب فرمود و شیون بلندى کرد و مفصّل گریست و آن گاه فرمود: «اى پسرم! اى جانم! از حسین، مراقبت کن، که او امانت خدا و پیامبر خدا صلى الله علیه و آله و فاطمه علیهاالسلام و امانت من است. تو یاور او باش و خودت را فداى او کن». آن گاه، شیون زد و از گریه و فریاد زیاد، بیهوش شد.
همچنین در «کتاب أسرار الشهادات» آمده است:
گفته شده: زُهَیر، پیش از کشته شدنش، نزد عبد اللّه بن جعفر بن عقیل آمد و به او گفت: برادرم! پرچم را به من بده. عبد اللّه به وى گفت: آیا من در حمل آن، کوتاهى کردهام؟ زهیر گفت: نه؛ [ولى] من به آن، نیاز دارم.
راوى گفت: عبد اللّه، پرچم را به زهیر داد و زهیر، آن را گرفت و به صورت ناگهانى، پیش عبّاس بن على علیه السلام آورد و گفت: یا ابن امیر المۆمنین! مىخواهم خبرى را برایت بازگو کنم که حفظش کردهام. عبّاس علیه السلام گفت: بگو که الآن، وقت بازگویىِ خبر است. عیبى ندارد. بگو، که تو براى ما، خبر قطعى نقل مىکنى. زهیر به وى گفت: اى ابوالفضل! بدان که پدرت امیر المۆمنین علیه السلام، وقتى تصمیم گرفت با مادرت امّ البنین ازدواج کند، دنبال برادرش عقیل که نسبشناسِ عرب بود فرستاد و فرمود: «برادرم! از تو مىخواهم که برایم زنى را از خانوادههاى اصیل و نَسَبدار و شجاع، انتخاب کنى تا با او پسرى شجاع بیاورم که یاور این پسرم – و اشاره به حسین علیه السلام کرد – باشد و او را در سرزمین طفّ کربلا همراهى کند». پدرت، تو را براى این روز، ذخیره کرد. پس تو در دفاع از حرم برادر و برادرانت، کوتاهى نکن.
راوى گفت: عبّاس علیه السلام، تکان خورد و دست به رکابش کشید و آن را کَند و گفت: اى زهیر! در چنین روزى، مرا تشجیع مىکنى؟! به خدا سوگند، تو را به گونهاى مىبینم که هرگز چنین ندیده بودم.
باید گفت: متأسّفانه، هیچ سخنى از امیر مۆمنان علیه السلام خطاب به عبّاس علیه السلام یا در باره وى، در منابع معتبر، ثبت نشده است.
فرمود: عبّاس علیه السلام، نزد خداوند تبارک و تعالى منزلتى دارد که همه شهیدان در روز قیامت، به آن، رَشک مىبرند.
و نیز در «تذکره الشهدا» آمده است:
بعضى ذکر کردهاند که عبّاس علیه السلام، در آن حال، عرض کرد که: مىخواهم یک بار دیگر، نظر به صورتت نمایم، و لکن حَرمَله، تیر بر چشمهاى من زده است.[۴]
گزارشهاى بسیار دیگرى نیز در باره ایشان در کتابهایى مانند: معالى السبطین، شعشعه الحسینى، اسرار الشهادات، ناسخ التواریخ، عنوان الکلام، تذکره الشهدا، سوگنامه آل محمّد صلى الله علیه و آله و المنتخب طریحى آمده است که در کتب معتبر، وجود ندارد.[۵]
آنچه گفتیم برای آن بود که شیفتگان اهل بیت علیهم السلام، بیش از پیش به اخبار و گزارشهایی عنایت داشته باشند که از نظر علمی از ارزش و اعتبار قابل دفاعی برخوردارند و این بر کسی پوشیده نیست که بیان فضایل این خاندان، محتاج تمسک به اخبار و گزارشهای ضعیف و نامعتبر نیست؛ چرا که در منابع معتبر آنقدر اخبار و روایات معتبر در بیان فضایل ایشان وجود دارد که نیازی به روایتهایی نقد پذیر وجود ندارد. مانند این روایت که از امام سجاد علیه السلام فرمود:
« رَحِمَ اللّهُ العَبّاسَ! فَلَقَد آثَرَ وأبلى وفَدى أخاهُ بِنَفسِهِ حَتّى قُطِعَت یَداهُ، فَأَبدَلَهُ اللّهُ عز و جل بِهِما جَناحَینِ یَطیرُ بِهِما مَعَ المَلائِکَهِ فِی الجَنَّهِ، کَما جَعَلَ لِجَعفَرِ بنِ أبی طالِبٍ، وإنَّ لِلعَبّاسِ عِندَ اللّهِ تَبارَکَ وتَعالى مَنزِلَهً یَغبِطُهُ بِها جَمیعُ الشُّهَداءِ یَومَ القِیامَهِ»[۶]
خداوند، عبّاس را رحمت کند! بى هیچ تردیدى، ایثار کرد و آزمایش [نیکویى] شد و خود را فداىِ برادرش کرد تا آن که دستانش قطع شد و خداوند عز و جل به جاى آنها، دو بال برایش قرار داد که با آنها، همراه فرشتگان در بهشت، پرواز مىکند، همان گونه که براى جعفر بن ابى طالب، قرار داد.
سپس فرمود: عبّاس علیه السلام، نزد خداوند تبارک و تعالى منزلتى دارد که همه شهیدان در روز قیامت، به آن، رَشک مىبرند.
پی نوشت:
۱٫ بحار الانوار، ج۴۵، ص ۴۲٫
۲٫ إعلام الورى، ج ۱، ص ۳۹۵٫
۳٫ المزار الکبیر، ص ۴۸۹٫
۴٫ خود نویسنده کتاب، ملّا حبیب کاشى در ذیل این مطلب، آن را این گونه رد مىکند: «بسیار ضعیف است و در کتب مشهوره، مذکور نیست.»
۵٫ دانش نامه امام حسین علیه السلام ، ج۷ ص ۸۴-۸۶٫
۶٫ أمالی صدوق (ره)، ص ۵۴۷ ح ۷۳۱٫
قسمت نظرات برای این مطلب غیر فعال شده است.
