قیمت بالای گلکسی s8 در تولید
قیمت و هزینه تولید گلکسی S8 گفته است که هزینه ......
معاون فرهنگی ستاد بازسازی عتبات عالیات از راه اندازی اینترنت ......
مرکز اطلاعرسانی فرماندهی انتظامی تهران بزرگ در اطلاعیهایی جزییات حادثهتیرانداری ......
جوان معتاد که در تجاوزبهعنف به زن همسایه مجرم شناخته ......
دیناروند ، درباره عدم ساماندهی مناسب برای توزیع شربت تریاک ......
سنگ کلیه از دیر باز مشکلات فراوانی را برای افراد ......
نحسی عدد سیزده و یا سیزده بدر از موضوعاتی است ......
اخبارگو : سفیر ایران در مسکو با بیان این که مقاومت روسها در مقابل غرب در بحران سوریه به دو دلیل عمده است، گفت: دلیل نخست به اهمیت این بحران از لحاظ امنیتی، استراتژیکی و ژئوپلتیکی برای این کشور بر میگردد به طوری که سقوط بشار اسد روسیه را از جنبههای مختلف با چالشی جدی مواجه خواهد کرد. دلیل دوم اعتماد نکردن روسیه به غرب با توجه به تجربه لیبی است که مانع از توافقش با غرب میشود.
به گزارش ایسنا، سید محمودرضا سجادی، سفیر ایران در روسیه در سخنانی در پژوهشکده مطالعات استراتژیک خاورمیانه درباره جایگاه روسیه در سیاست خارجی ایران، با اشاره به تمایز سیاست روسیه و غرب در قبال برنامه هستهیی ایران گفت: غربیها نسبت به نبود رویکرد نظامی جمهوری اسلامی در مساله هستهیی از یک سو و توجه و تمرکز ایران بر جنبه تکنولوژیکی هستهیی و جایگاه آن در منافع ملی ایران از سوی دیگر آگاه هستند.
او با اشاره به این که غربیها نمیخواهند مساله هستهیی ایران حل شود، ادامه داد: تلاش آنها بیشتر در راستای ارعاب و تحت فشار قرار دادن ایران از طریق تحریمهاست و غرب تمایل دارد در ایفای نقش روسیه در حل مساله هستهیی ایران به حداقل برساند که در این راستا میتوان به استقبال نکردن غرب از طرح گام به گام ارائه شده از سوی سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه اشاره کرد.
سجادی اضافه کرد: روسیه به دلیل همسایگی با ایران و تحت تأثیر تبلیغات صورت گرفته توسط غرب و اسراییل مبنی بر تهدیدآمیز بودن برنامه هستهیی ایران برای منطقه، از مساله هستهیی ایران به شدت احساس خطر امنیتی میکند.
در ادامه سفیر ایران در روسیه با اشاره به منافع روسیه در برنامه هستهیی ایران گفت: روسها در بحث توسعه انرژی هستهیی استراتژی بلند مدتی داشته و از تکنولوژی بالایی در این زمینه برخوردارند، خواهان گسترش تعامل خود با سایر کشورها در زمینه گسترش فنآوری هستهیی برای کسب منافع اقتصادی و به تبع آن حضور فعال سیاسی و فرهنگی در آن کشورها هستند. به عنوان نمونه میتوان به توافقات و قراردادهای امضاء شده میان روسیه و کشورهایی چون هند، ترکیه و چین اشاره کرد. راهاندازی و توسعه نیروگاههای هستهیی ایران نیز یکی از حوزه هایی است که روسیه تمایل دارد در آن فعالیت کند و زمینه حضور خود را از لحاظ سیاسی، فرهنگی و غیره افزایش دهد. از این رو، روسیه دارای این پتانسیل است که از نظر سوخت و جنبههای فنی و تکنولوژیکی ایران را پشتیبانی کند.
وی در بخش دیگری از اظهاراتش درباره مواضع غرب در برابر روابط تهران ـ مسکو تصریح کرد: غرب از تعاملات و پیوندهای دو کشور در زمینههای مختلف سیاسی، اقتصادی، استراتژیکی و به تبع آن امکان ایجاد مانع در جهت توسعه ناتو به شرق احساس نگرانی میکند. به عبارت دیگر هدف این لابیهای ضدایرانی که از ابزار رسانه و ثروت برخوردارند و بخش قابل توجهی از ثروت روسیه نیز در اختیار لابی اسراییل است، جلوگیری از همکاریهای استراتژیک دو کشور و به تبع آن مهیا شدن شرایط برای گسترش نفوذ غرب در مناطق قفقاز، آسیای مرکزی، خزر و افغانستان است.
سجادی درباره جایگاه روسیه در بحران سوریه با اشاره به دوستی دیرینه این دو کشور و ارتباطات قدیمی روسیه با حزب بعث سوریه اضافه کرد: ولادیمیر پوتین مقتدرانه خواهان احیای نقش روسیه در صحنه جهانی است و به سوریه به عنوان آخرین پایگاه خود در خاورمیانه مینگرد. اهمیت بندر طرطوس سوریه و ارتباطات دانشگاهی میان دو کشور از علائم این دوستی است.
وی با بیان این که تحلیلگران روسی بر این باورند که بحران سوریه خود پتانسیل جدایی قفقاز و آسیای مرکزی را از روسیه به دنبال دارد، ضمن این که روسها از حرکت سلفیها هم بسیار نگران هستند، خاطرنشان کرد: بر این اساس مقاومت روسها در مقابل غرب در بحران سوریه به دو دلیل عمده است، دلیل نخست به اهمیت این بحران از لحاظ امنیتی، استراتژیکی و ژئوپلتیکی برای این کشور بر میگردد به طوری که سقوط بشار اسد روسیه را از جنبههای مختلف با چالشی جدی مواجه خواهد کرد. دلیل دوم اعتماد نکردن روسیه به غرب با توجه تجربه لیبی مربوط میشود که مانع از توافقش با غرب میشود.
سجادی با اشاره به تحولات سوریه خاطرنشان کرد: اوایل تصور میشد در سوریه اتفاقی میافتد که در مصر افتاد. اما در واقع در این کشور بحث انقلاب مردمی نیست. بحران سوریه جریان اکثریتی نیست و جایگاه مردمی ندارد چراکه اگر قوتی داشت هیچ ارتش و پلیسی نمیتوانست در برابر مردم مقاومت کند.
سفیر ایران در روسیه در ادامه با اشاره به دغدغه غرب در زمینه منافع و تهدیدات مشترک ایران و روسیه درباره مسائل منطقهیی، تشریح کرد: نخست، در “افغانستان” که از سه جنبه مبارزه با مواد مخدر، افراطگرایی و اقامت طولانی مدت آمریکا دو کشور دارای منافع مشترک هستند. دوم، آسیای مرکزی و قفقاز که دو کشور از لحاظ حضور پایگاه آمریکا و ناتو در منطقه، مساله انرژی و تخریب بازار ایران و روسیه، تجزیه این کشور، حضور قوی اسراییلیها، تضعیف مسلمانها در روسیه، بحث خزر و خروج بیگانگان، گسترش سلفیگری و وهابیت در قفقاز دارای منافع مشترک هستند.
او با اشاره به مسایل عراق از لحاظ خطر امنیتی حضور آمریکا در این کشور و علاقهمندی ایران و روسیه به کاهش نفوذ آمریکا در این کشور، ادامه داد: روسیه و ایران از لحاظ حفظ نظام سوریه و حل مسالمتآمیز بحران این کشور بر مبنای واقعیت های سیاسی ـ امنیتی منطقه دارای منافع مشترک هستند.
سفیر ایران در روسیه درباره چشمانداز روابط روسیه و آمریکا گفت: دو نوع گرایش فکری در روسیه یعنی آتلانتیستها (غربگراها) و اوراسیاییها وجود دارد که از دو گروه افراطی و معتدل تشکیل میشوند. با توجه به ناسازگاریهای غرب در رابطه با سپر دفاع موشکی و پایان یافتن دوران اعتمادسازی میان دو کشور، پوتین به عنوان اوراسیاگرای معتدل با وجود اعتقاد به برقراری تعادل میان نگاه به غرب و شرق، در اوج بیاعتمادی موجود میان دو کشور خواستار اصلاح رفتار اشتباه غرب است.
وی درباره ارتباط میان چانهزنی در سپر دفاع موشکی با آمریکا و تحویل ندادن اس ـ ۳۰۰ به ایران، افزود: عقبنشینی روسیه در این امر به دلیل تحت فشار بودن توسط چهار جریان بینالمللی فوق و به خطر افتادن منافع این کشور است. همچنین شنیده ها حاکی است که روسها لغو قرارداد و تحویل اس ـ ۳۰۰ به ایران را منوط به حمله نکردن غرب به بوشهر کردهاند.
سفیر ایران در مسکو ادامه داد: روسیه تلاش میکند تا به بازار تسلیحاتی دنیا دست پیدا کند. روسها هم در این جریان ضربه خوردهاند چرا که موشک را تولید کرده بودند. بنابراین اگر نمی خواستند آن را به ایران بدهند اصلا تولید نمیکردند.
در ادامه نشست، سجادی در پاسخ به سوالی درباره دلیل واقعی تأخیر طولانی مدت روسیه در ساخت و راهاندازی نیروگاه بوشهر تشریح کرد: درباره تاخیر در راهاندازی نیروگاه بوشهر سه نکته قابل توجه است. نخست، تفاوت تکنولوژی روسی با تکنولوژی غربی است. در ابتدای راهاندازی نیروگاه بوشهر، شرایط مشخص شده برای روسیه بر این مبنا بود که بایستی تکنولوژی و طرح خود را با سیستم و زیرساخت متفاوت موجود در نیروگاه بوشهر که آلمانی بود تطبیق دهند. همین موضوع سبب تأخیر یکی دو ساله در راهاندازی نیروگاه شد.
او ادامه داد: قطعا اگر ایران یک سفارش جدید و مستقل برای ساخت نیروگاه میداد بهتر بود. نکته دوم مربوط به وجود نداشتن تصمیم جدی در نهادهای داخلی ایران برای ساخت نیروگاه هستهیی در کشور از لحاظ به صرفه بودن یا نبودن ساخت نیروگاه هستهیی، با وجود امضاء قرارداد هستهیی با روسیه و صرف هزینههای کلان است. حتی در حال حاضر این موضوع در نهادهای داخلی وجود دارد. از نتایج این اختلاف میان تصمیمگیران پرداخت نکردن هزینه مالی به موقع به روسها بود که نقشی جدی در این تأخیر داشت.
سفیر ایران در روسیه با بیان این که دلیل سوم تأخیر طولانی مدت روسیه در ساخت و راهاندازی نیروگاه بوشهر تأثیر تحریمها بر راهاندازی نیروگاه باز میگردد، تصریح کرد: به طوری که در زمان مشخص شده برای راهاندازی نیروگاه، ایران در اوج تحریمها قرار داشت که این موضوع با توجه به این که قرار بود تمامی سیستمها و ابزار مورد نیاز نیروگاه غربی باشد، زمان راهاندازی نیروگاه را با تأخیر زیادی مواجه کرد. البته به موارد فوق بعضی از تأخیرات روسها را هم باید اضافه کرد که عمدتا مربوط به مسائل، تحولات داخلی و بینظمیهای پس از فروپاشی شوروی مربوط میشود.