انتشار: 14 سپتامبر 2012 | کد خبر: 17531 |
پخش تیزرها و تبلیغات تلویزیونی برای آثاری که قرار است از تلویزیون پخش شوند، همواره یکی از بحثهای چالش برانگیز در حوزهی سینما و تلویزیون بوده است. اما نحوهی تولید و پخش یکی از همین تیزرها در روزهای اخیر، بار دیگر مرور این مبحث و تاکید بر ضرورت دقت نظر بیشتر مسؤلان تامین برنامه و پخش تلویزیون را طلب میکند.
این روزها پخش تیزر یک فیلم کرهای با عنوان «راه من» به کارگردانی «کانگ جی ـ کایو» (je-kyu kang ) را در تلویزیون کشورمان شاهد بودیم. در این تیزر تلویزیونی، کارگردان ناشناس کرهای با این جمله معرفی میشد: «کارگردانی که سینمای آسیا را دچار تحول کرد»! همچنین اسم بازیگران فیلم، چنان به بیننده اعلام میشد که گویی مخاطبان ایرانی سالهاست که این بازیگران را میشناسند و روند کاریشان را دنبال میکنند.
درست است در صنعت و علم تبلیغات، اغراق یکی از فاکتورهای مهم و حیاتی به شمار میرود، اما وقتی در معرفی یک فیلمساز درجهی چندم کرهای عنوان میشود «فیلمساز تاثیرگذار بر سینمای آسیا»، در واقع او را همسنگ با کارگردانان صاحب سبک و سرشناسی چون «عباس کیارستمی» و «آکیرا کوروساوا»ی ژاپنی یا «ساتیا جیترای» هندی مقایسه و معرفی میکنیم که نه تنها بر سینمای آسیا که بر سبک فیلمسازی سینمای جهان نیز تاثیرگذار بودهاند.
همچنین این تیزر، فیلم «راه من» را منتخب جشنوارهی فیلم برلین اعلام کرد؛ اما در واقع این فیلم فقط در بخش چشمانداز (پانوراما)ی جشنواره فیلم برلین (۲۰۱۲) به روی پرده رفته است.
کارگردان کرهای «راه من» هم در طول حیات هنریاش، تنها موفق به کسب سه جایزه شده است که دو جایزه آن از جشنواره آسیا پاسفیک و یک جایزه از جشنواره گمنامی به اسم Swiri است.
پر واضح است، توجه بیش از پیش به اطلاعرسانی درست از سوی رسانه ملی، به جلب اعتماد مخاطب منجر شده و در نهایت توجه بیشتر به برنامههای تلویزیونی را موجب میشود.
ایسنا