این جملات به منزله اعلام آماده باش کامل نیروهای مسلح ایران برای حرکت به سمت فلسطین، آن هم ” تمامی فلسطین، از نهر تا بحر” است و ایران در صورتی که به این نتیجه برسد که تصمیم نهایی درباره حمله به این کشور اتخاذ شده، اقدام به حمله پیشگیرانه می کند و این بخشی از “نقشه راه” ژنرال هایی مصمم و شجاع از جنس سپاه پاسداران انقلاب ایران و مردان خدا در لبنان و ملت قدرتمند فلسطین است.
“سید محمدصادق الحسینی” تحلیلگر مسائل راهبردی، در مقاله ای با عنوان “کدام یک زودتر به فلسطین می رسند؟”که در روزنامه فرامنطقه ای “القدس العربی” چاپ لندن، منتشر شد تأکید کرد: اکنون معنای این سخن رهبر انقلاب را که گفته بودند “تصور می کنند نظام اسلامی در شرایط شعب ابی طالب است در حالی که ملت ایران، امروز در شرایط بدر و خیبر قرار دارد” برای همگان آشکار می شود زیرا این جملات به مثابه اعلام آماده باش کامل نیروهای مسلح ایران برای حرکت به سمت فلسطین، آن هم ” تمامی فلسطین، از نهر تا بحر” است و ایران درصورتی که به این نتیجه برسد که تصمیم نهایی درباره حمله به این کشور از هر نقطه و از سوی هرطرفی اتخاذ شده است، به حمله پیشگیرانه اقدام می کند.

این مقاله می افزاید: سخن گفتن ایران از احتمال حمله پیشگیرانه به دشمن خود آمریکا و رژیم صهیونیستی، باعث شده است که این کشور اکنون به نقطه تحول مهمی در تغییر قوانین درگیری و معادلات پس از بستن تنگه هرمز تبدیل شود.

الحسینی که برادرش مسؤول روابط خارجی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بوده است در ادامه تأکید کرد: اکنون می توان به آسانی نتیجه گرفت که رقابتی دراین زمینه وجود دارد که “چه کسی ابتکار عمل را به دست خواهد گرفت”؛ و با توجه به سابقه استقامت و پشتکار خستگی ناپذیر در ایران، می توان گفت که تهران، به اوباما یا هر کسی که به جای وی سکان کشتی در آستانۀ خطر غرق آمریکا را دراختیار گیرد، اجازه نخواهد داد که هیچ یک از نیروهای دریایی یا زمینی آمریکا را برای نجات نیروهای رژیم اسرائیل به سواحل فلسطین اشغالی برسانند، بی آن که با نیروهای “سپاه قدس” روبرو شوند چرا که نیروهای ایران پیش از آن در قالب “ارتش مستضعفین” راهی سرزمین مقدس خواهند شد و این منطقه با کمک رزمندگان فلسطین و لبنان آزاد خواهد شد، درحالی که ژنرال های آمریکایی و دیگر نیروهای باقیمانده از افسران ارتش آمریکا، آبرویی برایشان نمانده است و موقعیت آنان متزلزل تر از “خانۀ عنکبوت” اسرائیل است.

وی با تشبیه ایرانیان و آمریکایی ها به دو سوارکار مسابقه دهنده، افزوده است: آری، این مسابقه ای است میان سیدی از فرزندان پیامبر(ص)؛ با کسی که از نژاد کابوها و انگلوساکسون هاست؛ به تعبیر دیگر، مسابقه ای است میان یاران “سید” خامنه ای و تفنگداران “مِستر” اوباما، تا ببینیم که کدام یک زودتر به فلسطین می رسند؟

الحسینی ادامه داد: این ادامۀ داستانی واقعی از حوادثی است که در خاک افغانستان رخ داد؛ آمریکایی ها برای اعزام نیروهای خود به انجا تلاش می کردند و گمان داشتند که می توانند زمام تصمیم گیری های راهبردی در این کشور را از آن خود کنند..

وی می افزاید: این همان داستان توهم آمریکایی هاست که بعدها به یک ناامیدی در عراق تبدیل شد، قبل از رسیدن به هر یک از مناطق عراق، حضور پررنگ ایران آنها را  غافلگیر می کرد و همواره پترایوس را به ترس و وحشت می انداخت، تا این که ناچار شد اذعان کند که باید عراق را به عراقی ها واگذار کند و برود.

وی ادامه داد: اینک در مقابل اوباما و یا رومنی، راهی باقی نمانده است جز این که یا تصمیمی احمقانه برای رفتن به فلسطین اشغالی اتخاذ کنند، و در آنجا نیز هواداران و نیروهای “سید” خامنه ای را ببینند که از آنها سبقت گرفتند؛ یا این که جام زهر را بنوشند و خود را برای “بوسیدن” دستی آماده کنند که از خم کردن آن نیز عاجز ماندند، چه رسد به شکستن آن. و سپس به سازشی تن دهند که با حضور شاهدان جهانی و بازماندگان طرف های پیروز جنگ جهانی دوم، از اروپایی ها و روس ها و چینی ها برگزار می شود؛ و سرانجام نهاد موسوم به “شورای امنیت سازمان ملل” را کنار بگذارند و نشستن پای میز مذاکره کنندگان جدید را بپذیرند؛ مذاکره کنندگانی که با معیارهایی جدید و متفاوت، جغرافیای سیاسی جدیدی در جهان پدید می آورند، جهانی که جز نام ِ برحقّ “فلسطین”، نام دیگری برای سرزمین مقدس تاریخی نمی شناسد.

الحسینی تصریح کرد: این، نه یک شعار یا شعر یا آرزوی شاعری چون مظفر نواب یا محمود درویش؛ بلکه بخشی از “نقشه راه” ژنرال هایی مصمم و شجاع از جنس سپاه پاسداران انقلاب ایران و مردان خدا در لبنان و ملتی قدرتمند در فلسطین است.