قیمت بالای گلکسی s8 در تولید
قیمت و هزینه تولید گلکسی S8 گفته است که هزینه ......
آیا اصولگرایان از احمدی نژاد فاصله گرفته اند ؟
شاید بتوان ادعا کرد که اولین باری که نام محمود احمدی نژاد در ادبیات سیاسی کشور پدیدار شد، سال ۱۳۸۲ بود که او توانست کرسی سیزدهمین شهردار تهران را از آن خود کند و از این طریق پا به عرصه سیاسی تهران و در پی آن کشور بگذارد.
احمدی نژاد پیش از این فرماندار ماکو و خوی، مشاور استاندار کردستان، مشاور فرهنگی وزیر فرهنگ و آموزش عالی، استاندار استان اردبیل و عضو هیات علمی دانشکده عمران دانشگاه علم و صنعت بود. در همین زمان بود که حامیان احمدی نژاد موسوم به آبادگران اسلامی اصولگرایان در شهرداری تهران به همراه اسفندیار رحیم مشایی در سازمان فرهنگی هنری شهرداری و حمید بقایی در رادیو تهران، محمد دولت آبادی در معاونت عمرانی شهرداری تهران شکل گرفت. در همین سال یعنی ۱۳۸۲ علی سعیدلو نیز که مشاور رئیس کل دیوان عدالت اداری بود، پس از پیروزی آبادگران در شورای شهر تهران و انتخاب احمدینژاد به عنوان شهردار پایتخت به ساختمان بهشت آمد و معاون مالی-اداری شهرداری شد.
ثمره هاشمی هم که همکلاسی احمدی نژاد در دانشگاه علم و صنعت بود، بعد از اینکه سرپرستی استانداری آذربایجان غربی را عهدهدار شد ، احمدی نژاد را به فرمانداری شهرستان ماکو رساند.
احمدی نژاد از همان ابتدا برای اینکه بتواند اصولگرایان را بیش از پیش با خود همراه سازد انتقاد شدید از دولتهای گذشته و در عین حال اغراق در فعالیتهای خود را یکی از محورهای اصلی در دستور کار خود قرار داد، در حالی که احمدی نژاد در کابینه هاشمی رفسنجانی به عنوان استاندار اردبیل حضور داشت و تنها ۲ ماه پس از روی کار آمدن مدعی شد که دولتهای قبل هیچ کار اساسی نکردهاند در حالی که او در این ۲ ماه چهار مصوبه زیر بنایی اقتصادی داشتهاست.
روی کار آمدن دولت محمود احمدینژاد، باعث تغییراتی در ترکیب نهادهای گوناگون زیر مجموعه دولت، ازجمله تغییراتی در ترکیب نهادهای تصمیمسازی سیاست خارجی شد.
در یکی از بحث انگیزترین این تغییرات، دولت با تغییر درترکیب شورای امنیت ملی، علی لاریجانی (رقیب سال ۸۴ احمدی نژاد) را جایگزین حسن روحانی، رئیس تیم مذاکره کننده کرد.
محمود احمدینژاد در ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۵ برای شرکت در شصتمین مجمع عمومی سازمان ملل به نیویورک رفت. اما با نزدیک شدن عمر دولت نهم به ماههای پایانی تنش در بدنه دولت به نوعی افزایش یافت البته قبل از آن کناره گیری پورمحمدی از وزارت کشور و حضور افرادی همچون کردان و صادق محصولی به عنوان سرپرست این وزارتخانه حاشیههایی را به همراه داشت، به هر صورت گذشت زمان نشان و جابجاییهای گسترده در کابینه نهم و بروز اختلافات با اصولگرایان و مجلس هشتم نشان داد که محافظه کاران در انتخاب گزینه مطلوب خود دچار تردید شدهاند و البته به دلیل رقابت با اصلاحطلبان در انتخابات سال ۸۸ هم حاضر به تعویض گزینه خود نشدند و با حمایت از وی در نهایت احمدینژاد در انتخابات دهم ریاست جمهوری هم پیروز شد و اما قبل از پایان عمر کابینه نهم برکناری وزیران اطلاعات، ارشاد تا جایی پیش رفت که کل کابینه در فاصله چند روز به پایان عمر خود نیاز به رای اعتماد داشتند و اصرار برای معاون اولی مشایی سرآغاز بسیاری از اختلافات شد و بخشی از مشکلات ریشهای نمایان شد. انتصاب رحیم مشایی به عنوان معاون اول خود، ترویج مکتب ایرانی، عزل حیدر مصلحی وزیر اطلاعات، رفتن به مجلس و پاسخ به سوال نمایندگان برای اولین بار در تاریخ ریاست جمهوری و اظهاراتی تمسخرآمیز، خانه نشینی ۱۱ روزه پس از ابقای وزیر اطلاعات توسط رهبر انقلاب، انتصاب سعید مرتضوی فردی که در فاجعه کهریزک متهم است، به عنوان رئیس تامین اجتماعی و تغییر اساسنامه این سازمان برای ابقای مرتضوی، لغو اجرای مصوبات مجلس در دولت، عنوان کردن ایجاد رابطه با آمریکا، درخواست بازدید از زندان اوین پس از دستگیری جوانفکر مشاور مطبوعاتی اش و نامه نگاریهای تند علنی با آیت الله آملی لاریجانی رئیس قوه قضائیه و همچنین آخرین اظهاراتش درباره مجلس و دستگاه قضا، اعطای سرپرستی وزارت ارتباطات به نیکزاد (وزیر مسکن، راه و شهرسازی) و انتقال رحیم مشایی از دفترش به دبیرخانه جنبش عدم تعهد و همچنین انتصاب ملک زاده به عنوان رئیس سازمان میراث فرهنگی نشان میدهد که زاویه با اصولگرایان جدی است و به دلیل مشکلات کنونی در عرصه اقتصادی و سیاست خارجی و هستهای دیگر کمتر اصولگرایی است که در این شرایط از دولت و مواضع دولتمردان به عنوان یک مرجع درست حمایت نمیکند. برخوردهای تند و افراطی در مسائل مختلف و خطر حذف اصولگرایان از صحنه سیاسی کشور در انتخابات مجلس و تلاش برای تزریق نیروهای حامی دولت موجب شد که خط کشیها با مصداقهای بهتر و بیشتری آشکار شد که تشکیل جبهه پایداری با محوریت نیروهای کنار مانده از دولت شرایط را برای محافظه کاران بیش از پیش سخت کرده است.
باید گفت که اکنون دیگر اصولگرایان او را از آن خود نمی دانند و اذعان می دارند فقط باید بگذاریم که این دوره ریاست جمهوری احمدی نژاد بدون وقوع چالش بزرگ به پایان برسد و این موضوع بارها و بارها از سوی اصولگرایان مطرح شده است، حال باید دید انتخابات ریاست جمهوری آینده اصولگرایان را با چه آرایشی وارد صحنه می کند و اینکه دولت پایان عمر خود را می پذیرد یانه و برای ماندن در عرصه قدرت بدون چتر اصولگرایان به کار خود ادامه می دهد؟
مردمسالاری
قسمت نظرات برای این مطلب غیر فعال شده است.
