ارتش مصر در شهر سوئز مستقر شده و محمد مرسی، رئیس‌جمهور، خواهان حفظ آرامش شده است.
مخالفان دولت، مرسی را متهم می‌کنند که انقلابی را که به سرنگونی حسنی مبارک، رئیس‌جمهور پیشین مصر منجر شد، (از اهدافش) منحرف کرده است.
مرسی ادعاهای مخالفانش را رد کرده و غیرمنصفانه خوانده است.
در مقابل، او خواهان گفت‌وگوی ملی شده و از مخالفانشان خواسته است تا از خشونت خودداری کنند.
مرسی در پیامی که در سایت توییتر منتشر شد، از مردم مصر خواست تا “به ارزش‌های انقلاب وفادار باشند (و) نظرات (خود) را آزادانه و در آرامش مطرح کنند.”

محمد مرسی

محمد مرسی همچنین ضمن ابراز همدردی با کشته شدگان درگیری های روز جمعه، متعهد شد که جنایتکاران را به دست عدالت بسپارد.
در شهر سوئر، نیروهای نظامی با خودروهای زرهی در محوطه مقابل ساختمان‌های دولتی مستقر شده‌اند.
هنوز درباره علت مرگ افرادی که در سوئز جان خود را از دست داده‌اند، گزارشی منتشر نشده است.
یک مقام امنیتی در این شهر به تلویزیون دولتی مصر گفت: “از نیروهای نظامی خواسته‌ایم تا قوای کمکی به منطقه بفرستند تا این دوره سخت را پشت سر بگذاریم.”
در اولین ساعات بامداد امروز (شنبه، ۲۶ ژانویه) نیز گزارش‌هایی از درگیری تظاهرکنندگان با نیروهای پلیس در شهر قاهره منتشر شده است.
براساس گزارش‌ها، تعدادی از معترضان در چند منطقه قاهره مستقر شده‌اند و می‌گویند تنها زمانی به خانه‌هایشان بازمی‌گردند که مرسی از سمتش کناره‌گیری کند.
بنابر این گزارش امروز مخالفان دولت مصر به کاخ ریاست جمهوری این کشور حمله کردند.
شماری از مخالفان دولت مصر با نیروهای امنیتی این کشور در برابر کاخ ریاست جمهوری در قاهره درگیر شدند.
تظاهرات کنندگان به طرف نیروهای امنیتی مستقر در برابر کاخ ریاست جمهوری مصر سنگ و بطری پرتاب کردند و قصد داشتند از موانع ایجاد شده عبور کنند که نیروهای امنیتی با شلیک گاز اشک آور آنها را متفرق کردند.
شماری از تظاهرات کنندگان در این درگیری مجروح شدند.
دیروز جمعه می توانست روز جشن و شادی ملت مصر باشد ، اما رنگ خون گرفت . بیش از چهار صد و هشتاد کشته و زخمی نتیجه درگیری در بسیاری از شهرهای مصر بود . قاهره ، سوئز ، اسکندریه و اسماعیلیه کانون درگیریها و خشونتها درمصر بوده است. میدان التحریر شهر قاهره ، میدانی که دیگر برای مصریها به نماد پیروزی بدل شده ، در سالگرد انقلاب این کشور ،صحنه تظاهرات و درگیری بود . در روز جمعه ، ادارات دولتی نیز مورد حمله معترضان و مخالفان قرار گرفت . مترو قاهره نیز به اشغال عده ای در آمد . برخی از تاسیسات و اموال ساختمان فرمانداری شهر اسماعیلیه هم تخریب شد و ساختمان رادیو و تلویزیون مصر نیز به محاصره مخالفان در آمد . فضای داخلی مصر به حدی در سالگرد انقلاب این کشور ملتهب بودکه دولت مجبور شد خود روهای زرهی را در برخی مناطق حساس این کشور مستقر کند . با این همه دفاتر اخوان المسلمین در برخی از شهرهای مصر هدف حملات معترضان قرار گرفت .
در حال حاضر در بخشی از جامعه مصر این تفکر بروز پیدا کرده که اخوان المسلمین در صدد در اختیار گرفتن تمام قدرت در مصر است . این طرز فکر نیز پس از صدور اعلامیه قانون اساسی از سوی محمد مرسی ،رئیس جمهورمصر در اواخر سال ۲۰۱۲ بشکل بارزی در جامعه علنی شد . از آن زمان مصر دستخوش ناآرامی گردید . شاید به این دلیل بود که مخالفان بهانه لازم برای بیان اعتراضات خود نسبت به سران جدید مصر را پیدا کردند . از این زمان جامعه مصر بشدت دچار تشتت و چند دستگی شد. مخالفان مرسی و همچنین گروه اخوان المسلمین که عمدتا” لیبرالها و چپ گراهای مصر هستند با طرح اتهاماتی علیه گروه حاکم در کشور ، بکلی جو داخلی مصر را متشنج کردند. دعوت آنان برای برگزاری تظاهرات ضد دولتی ، برای جامعه انقلابی مصر که هنوز به ثبات سیاسی و اجتماعی نرسیده ، به مثابه هیزم برای آتش بوده است .
پس از برگزار همه پرسی قانون اساسی در ماه پایانی سال ۲۰۱۲ نیز تهدیدات گروههای مخالف علیه مرسی و جنبش اخوان بعنوان جناحی که بیشترین کرسی های نهاد قانونگذاری مصر و همچنین کرسی قوه مجریه را در اختیار دارد ، افزایش یافت . مخالفان منتظر فرصتی بودند که ضربه ای جدی به دولت قاهره بزنند و از اساس عملکرد دولت قاهره را زیر سوال ببرند . از دید مخالفان ، سالگرد پیروزی انقلاب مصر ، فرصت استثنایی برای این کار بود . روز جمعه کنترل اوضاع از دست دولت خارج شده بود . درگیری ، خشونت ، تخریب مراکز دولتی و از همه تاسف بار تر کشته شدن ۹نفر ، آنهم در روزی که در تاریخ سیاسی مصر یک نقطه عطف به حساب می آید ، حوادث ناگواری است . شکل گیری این حوادث ناشی از علل متعددی است ، اما شاید بتوان گفت ،نبود وفاق و همدلی در بین عناصر تشکیل دهنده ساختار نظام سیاسی مصر ، مهمترین علت فرو رفتن مصر در گردابی پر تلاطم است . زیرا هنوز در بین ارکان تشکیل دهنده نظام سیاسی مصر ، هماهنگی نیست . ارتش به کناری رانده شد ، مردان سیاسی این کشور ، تعامل سازنده ای با یکدیگر ندارند و برخی جناحهای سیاسی تاثیر گذار نیز در اندیشه تحقق خواسته های حزبی و یا تسویه حسابهای گروهی هستند . چنین جوی به شکل گیری فضای پر آشوب و متشنج در مصر دامن زده است. در این میان تحریکات بیرونی علیه ثبات سیاسی در مصر نیز سبب شده است تا این کشور درگیر مشکلات داخلی و سیاسی شود و از پیشبرد روند سیاسی و تثبیت نهادهای مدنی و قانونی بازماند. تردیدی نیست اگر این روند ادامه یابد ، انحراف از مسیر انقلاب و عقب گرد به گذشته ، سرنوشت محتوم مصر خواهد بود .

منبع: آریا