قیمت بالای گلکسی s8 در تولید
قیمت و هزینه تولید گلکسی S8 گفته است که هزینه ......
ماجرای ورود چوب بستنی به سیاست
«چوب بستنی»؛ آنچه را که لای بستنی میگذارند تا «بستنی چوبی» تولید شود. اختراع این شیء موجب شد کسانی که از بستنی قیفی، نانی، سنتی، اسکوپی و … خوششان نمیآید از تناول این محصول لبنی محروم نشوند. چوب بستنی پس از استعمال، زبالهای است دور انداختنی که باید به زباله دان پرتاب شود. این شیء پیش پا افتاده اما مدتهاست که به میدان سیاست پرتاب شده است.
بستنی
سیاست را با پیچیدگیهایش میشناسند، گاهی اوقات اما سیاست با همه پیچیدگیهایش، گره میخورد با پیش پا افتادهترین چیزها. به پیش پا افتادگی چوب بستنی و «بل هم اضل»! سعید جلیلی آخرین چهره سیاسی است که چوب بستنی را به استمداد طلبیده است. اظهارنظر سعید جلیلی در گفت و گوی ویژه خبری درباره چوب بستنی موجب شده که این شیء پس از چند ماه انزوا و فراموش شدگی بار دیگر به کانون توجهات بازگردد. به خصوص که سوگلی جناح راست در نخستین نطق انتخاباتی اش، آن هم هنگام تشریح برنامههای اشتغالزایی پای او را به انتخابات باز کرد: «در سال ۹۰ حدود ۳۹ میلیون دلار از آلمان چوب بستنی وارد کردهایم و این در شرایطی است که میتوانیم این را در روستاهای خودمان تولید و اشتغال ایجاد کنیم.»
اما داستان «چوب بستنی» از کجا آغاز شد و این شیء پیش پا افتاده چگونه شهرت سیاسی یافت؟
دِین «چوب بستنی» به سردار نقدی
سردار نقدی را همه به تئوریهایش میشناسند. او از جمله افرادی است که معمولا درباره همه چیز سخن میگوید. از سیاست و اقتصاد گرفته تا سینما و فوتبال. این روزها همه نگاهها به تئوری جدید سردار معطوف شده است. سردار نقدی چندی پیش کشف کرد که حماسه سیاسی یعنی حذف سلایق سیاسی از انتخابات توسط شورای نگهبان! وی تنها کسی است که توانست بین حذف سلایق سیاسی و افزایش میل مردم به مشارکت در انتخابات رابطهای مستقیم ایجاد کند. سردار نقدی در تئوری حماسه سیاسی خود معتقد است حذف گروههای سیاسی مشارکت مردم را افزایش میدهد.
از این موارد در گفتار سردار کم نیست. مثلا او چندی پیش تصمیم گرفت تا خلأ نظریهپردازی در حوزه فوتبال را نیز پر کند. پس، از تز پیروزی تیم ملی ایران بر برزیل در صورت خواندن نماز شب پرده برداشت بدون آنکه پاسخی به پرسش منتقدان خود بدهد: «برزیل و اسپانیا با نماز شب پیروز میشوند یا زحمت و برنامهریزی؟ چرا تنبلی را تئوریزه کنیم و دین را خفیف شماریم؟»
باز شدن پای چوب بستنی به سیاست نیز مدیون زحمات سردار نقدی در ایراد سخنرانیهای متعدد درباره همه چیز است. وی ۶ماه قبل حین تئوریپردازی و نسخه پیچی برای اقتصاد مقاومتی گفت: «۴۰ میلیون دلار چوب بستنی وارد کشور شده که هیچ نیازی به ورود این قبیل کالاها نیست. متاسفانه اقلامی همچون گلهای مصنوعی، تسبیح، سجاده، اسباببازی و… که خود ما توان تولید آن را داریم از خارج وارد میشود. آیا ما خود نمیتوانیم آن را تولید کنیم؟»
این چنین بود که پای «چوب بستنی» برای نخستین بار به میدان سیاست باز شد. «چوب بستنی» شهرت سیاسی اش را مدیون سردار نقدی است.
«چوب بستنی» در دست لاریجانی
بعد از سردار نقدی نوبت به علی لاریجانی رسید. این بار رئیس یک قوه و سیاستمداری شاخص «چوب بستنی» را به دست گرفت: «حدود ۸۰ میلیوندلار هر سال منابع از کشور خارج میشود و از آلمان چوب بستنی وارد میکنیم، چطور ما میتوانیم اتم را بشکافیم اما نمیتوانیم چوب بستنی بسازیم؟ باید برای تولید داخلی اراده وجود داشته باشد.»
افول «چوب بستنی»
محبوبیت و کاربرد چوب بستنی نزد مخالفان دولت رو به افزایش بود تا اینکه ارائه چند آمار ساده این روند را متوقف کرد:
«براساس آمار رسمی گمرک جمهوری اسلامی ایران، کارخانههای تولید بستنی کشور (در بخش خصوصی و نه دولتی) در ۱۲ ماهه سال ۱۳۹۰ حدود ۴۲ میلیون دلار(و نه ۸۰ میلیون دلار) چوب بستنی از کشور چین (ونه آلمان) وارد کردهاند و در مقابل این حجم از واردات که کمتر از ۸ صدم درصد از کل واردات کشور است، تولیدکنندگان بستنی کشور بیش از ۹۰۰ میلیون دلار بستنی تولید کردهاند که حدود ۲۰۰ میلیون دلار آن به کشورهای همسایه صادر شده است.
اصولا چوب مناسب و استاندارد برای تولید چوب بستنی صرفا در دو کشور روسیه و استرالیا تولید میشود که بخش مهمی از این چوب به کشور چین منتقل شده و پس از آن است که غالب تولیدکنندگان بستنی در جهان، چوب بستنی مورد نیاز خود را از کشور چین وارد میکنند. اینکه چرا تولیدکنندگان بستنی در اقصا نقاط دنیا و از جمله ایران به سمت خودکفایی در موضوع تولید چوب بستنی نرفتهاند ریشه در اصل بدیهی محاسبه هزینه-فایده در اقتصاد دارد که ترجیحات فایدهگرایانه بستنیسازان بخش خصوصی کشور را به سمت واردات چوب بستنی هدایت میکند و دولت نیز امکان تکلیف قانونی به آنان را درخصوص خودکفایی در تولید چوب بستنی ندارد!»
احمدینژاد نیز یک بار در پاسخ به کنایههای علی لاریجانی و سایر منتقدان چوب بستنی گفت: «خیلی از کالاهایی که وارد میشود در امر تولید استفاده میشود. این چوب بستنی اگر وسط بستنی گذاشته شود و صادر شود چیز بدی است؟»
حتی کاندیدای جناح راست هم باید به روز باشد
سردار نقدی و علی لاریجانی، آرام آرام دیگر سراغی از چوب بستنی نگرفتند. سردار نقدی چوب بستنی را از فهرست موضوعات سخنرانیاش حذف کرد و لاریجانی هم کوشید تا به عنوان رئیسمجلس بهانههای کارشناسیتری برای انتقاد از دولت پیدا کند.
با این وجود چوب بستنی همچنان در میدان سیاست و انتخابات یک حامی جدی دارد؛ سعید جلیلی. مردی که شخصیتی مانند داوود احمدینژاد به نفع او از کاندیداتوری کنارهگیری کرد و حسین شریعتمداری سوپر حزباللهی اش نام نهاد.
سعید جلیلی در برنامه گفتوگوی ویژه خبری با استمداد از چوب بستنی بر نگرانیها افزود. به خصوص که چوب بستنی مدتها بود که به بهانهای از رده خارج شده بود و حتی سردار نقدی هم سراغی از آن نمیگرفت. اینکه مشاوران اقتصادی سعید جلیلی چه میکنند، روشن نیست. اما به نظر میرسد مشاوران سیاسی او باید بیش از همه نگران چوب بستنی باشند. کاندیدای جناح راست بودن منافاتی با آگاهی از شرایط روز و برخورداری از برنامه اقتصادی دقیق ندارد بهخصوص اگر این کاندیدا دبیر شورای عالی امنیت ملی و برخوردار از دسترسیهای اطلاعاتی کمنظیر باشد.
منبع: روزنامه خورشید
قسمت نظرات برای این مطلب غیر فعال شده است.
