چرا باید به من که یک محجبه هستم در پله های سالن رودکی پیشنهادهای بی شرمانه بدهند؟ چرا باید هیچ نظارتی بر ورود و خروج آدم ها نباشد و مرجعی برای رسیدگی به این هرزگی های به اصطلاح فرهنگی – هنری نباشد؟

به گزارش م۲۴»، روزنامه کیهان در شماره امروز خود با انتقاد شدید از وضعیت جشنواره های فجر وزارت ارشاد از فضای مسموم این جشنواره ها برای خانم های محجبه گلایه کرد. در این یادداشت آمده است: این چند خط را در حالی می نویسم که شب گذشته در محوطه تالار وحدت اشک هایم را ریخته ام و پناهی جز نسل سوم روزنامه مورد علاقه ام که سالهاست با آن زندگی کرده ام، ندارم. من فارغ التحصیل علوم سیاسی هستم و یکی از علاقه مندان تئاتر و موسیقی. همراه همسرم برای حضور در کنسرت یکی از اساتید موسیقی سنتی به تالار وحدت و سالن رودکی رفتیم.

در میان اجراها، چند دقیقه تنفس اعلام کردند. من از همسرم جدا شدم و به محوطه بیرونی سالن آمدم؛ کلا همیشه می دانم و بعینه دیده بودم که فضاهای جشنواره ای در کشور ما بویژه جشنواره فجر، زیاد فضای متناسبی با نام آن و بهانه آن یعنی بزرگداشت انقلاب اسلامی نیست اما به هر حال من به عنوان یک دختر تحصیل کرده و محجبه که چادر را نه به خاطر اجبار و نه یک سنت خانوادگی که به بهای عشق به دینش، انتخاب کرده است؛ در این محیط ها هم همینگونه حاضر می شوم و به اصطلاح «جوگیر» این فضاهای رنگارنگ نمی شوم.

به قول خود شما در نسل سوم همرنگ جماعت نمی شوم! اما سوال من این است چرا باید فضا، فضایی باشد برای آنها که به خاطر همه چیز به این جشنواره ها می آیند؛ جز آنچه باید بیایند؟! چرا باید به من که یک محجبه هستم در پله های سالن رودکی پیشنهادهای بی شرمانه بدهند؟ چرا باید هیچ نظارتی بر ورود و خروج آدم ها نباشد و مرجعی برای رسیدگی به این هرزگی های به اصطلاح فرهنگی – هنری نباشد؟ چرا مسائل اصلی نظام و اسلام فراموش شده و فرعیات در کانون توجه قرار دارد؟ چرا برداشتن شال و روسری در سالن های جشنواره های فجر ـ بزرگداشت انقلاب اسلامی و مجاهدت های امام و شهدا ـ عادی باشد و هر نوع پوشش و آرایشی بدون اشکال؟

آیا گشت ارشاد فقط باید در نمایشگاه کتاب حضور داشته باشد؟ نکته دیگر اینکه در جشنواره موسیقی امسال به عکس سال های قبل، حتی اعضای گروه های اجرا کننده نیز حجاب را رعایت نمی کردند؛ چه شده است واقعا؟ ما خیلی آوانگارد شده ایم و یا دیگر قید همه چیز را زده ایم؟ در همین کنسرتی که ما حضور داشتیم خانم های گروه هر کدام شالی روی سرشان بود؛ که اگر نمی بود هم زیاد فرقی نمی کرد…سوال من این است که نکند ما اشتباه می کنیم در یک نظام اسلامی به تماشای تئاتر و موسیقی می رویم چون روی صحنه و داخل سالن، آدم ها زیاد همخوانی با نظام اسلامی و نام جشنواره ندارند! من آن شب از عمق دلم به امام زمان(ع) گلایه کردم و از او مدد خواستم و به آنچه انتخاب کردم، عشق می ورزم؛ دلم شکست و این چند خط را نوشتم.

کیهان در پایان این یادداشت تذکر داده است: شبیه به این گزارش در ایام بهمن ماه چند گزارش دیگر هم به دستمان رسیده که با جزئیات نزد روزنامه محفوظ است اگرچه می دانیم مسئولان جشنواره ها اصولا کاری به این گزارش ها ندارند.