به گزارش اخبارگو به نقل از خبرآنلاین: هارولد لوید (۱۹۷۱-۱۸۹۳) در کنار چارلی چاپلین و باستر کیتون یکی از محبوب‌ترین و تاثیرگذار‌ترین کمدین‌های سینمای صامت است.

او بین سال‌های ۱۹۱۴ تا ۱۹۴۷ در حدود ۲۰۰ فیلم کمدی – صامت و ناطق – بازی کرد. پرسونای لوید، یک مرد جوان مبتکر و جویای موفقیت با عینکی گرد و بزرگ بود که به خوبی به حال و هوای آمریکا دهه ۱۹۲۰ می‌آمد.

فیلم‌های او اغلب با سکانس‌های هیجان‌انگیز تعقیب و گریز و حرکت‌های فیزیکی جسورانه همراه بود. صحنه‌ای از فیلم «ایمنی، آخر از همه» (۱۹۲۳) که لوید در آن بالای یک ساختمان بلند از عقربه ساعتی بزرگ آویزان است، یکی از معروف‌ترین صحنه‌های تاریخ سینماست.

لوید سال ۱۹۱۹ هنگام تبلیغ برای یکی از فیلم‌های استودیو روچ بر اثر انفجار یک بمب که به اشتباه در میان وسایل صحنه قرار گرفته بود، انگشتان شست و اشاره خود را از دست داد. این حادثه باعث شد او در فیلم‌های بعدی خود از دستکش استفاده کند.

هرچند فیلم‌های لوید به تنهایی به اندازه فیلم‌های چاپلین پرفروش نبودند، اما او در کل به لحاظ تجاری موفق‌تر از چاپلین بود. او در دهه ۱۹۲۰ دوازده فیلم بلند ساخت، در حالی که چاپلین تنها سه فیلم به بازار داد. او بابت این فیلم‌ها ۱۵. ۷ میلیون دلار درآمد داشت، در حالی که درآمد چاپلین ۱۰. ۵ میلیون دلار بود.

خانه لوید در بورلی هیلز بین ۱۹۲۶ تا ۱۹۲۹ ساخته شد. این خانه ۴۴ اتاق، ۲۶ دستشویی، ۱۲ فواره، ۱۲ باغ و یک زمین گلف بزرگ داشت. او سال ۱۹۲۳ با می‌لدرد دیویس بازیگر زن اصلی فیلم‌هایش ازدواج کرد و تا ۱۹۶۹ که دیویس درگذشت، با او زندگی کرد. آن‌ها صاحب دو فرزند (یک دختر و یک پسر) شدند.

آکادمی علوم و هنرهای سینمایی سال ۱۹۵۳ با یک جایزه اسکار افتخاری از لوید تقدیر کرد.